محمد علیرضایی

برنامه‌نویسی؛ گنج یا عذابی بی‌پایان

این روز ها من زیاد میشنوم که میگن برنامه‌نویسی شغل خیلی خوب و پردرآمدی‌ه ولی من به عنوان کسی که چند ساله برنامه‌نویسی کار میکنم و خودم را همچنان برنامه‌نویس نمیدونم باید خدمتتون عرض کنم:

برنامه نویسی واقعا یک شغل پردرآمدی هست ولی از موقعی که شروع میکنید تا به درآمد برسید چندسالی طول میکشه چون یه برنامه نویس نیاز به رزومه خوب داره و همچنین باید خودش را اثبات کنه.

برنامه نویسی میتونه برای ۹۹ درصد افرادی که به دلیل بازار کار و درآمد بالا وارد این حرفه میشن عذاب باشه؛ چرا؟

چون شما باید ساعت ها بشین پشت میز و فقط کد بنویسید که میتونه خیلی عذاب آور باشه البته فقط به نشستن یکجا برای چند ساعت ختم نمیشه و ممکنه بعد از چند ساعت کار شما با ارور هایی مواجه بشید که حتی ندانید از کجا آمده (این قسمتش واقعا برای ۹۹ درصد افراد میتونه عذاب آور باشه)

حدود ۲ یا ۳ سال پیش که میخواستم برنامه نویسی اندروید را شروع کنم به یک آموزشگاه رفتم که باید ۲ دوره برنامه نویسی را میگذراندیم؛ وقتی من وارد کلاس شدم حدودا ۲۰ تا ۳۰ نفر ثبت نام کرده بودند از ۱۲ ساله تا ۳۵ ساله هم فکر کنم دانشجو حضور داشتند، بعد از حدود ۶ یا ۷ جلسه تعدادمون به کمتر از ۱۰ نفر کاهش یافت و برای ترم۲ تعدادمون شد ۳ نفر یعنی ۲۷ نفر انصراف دادند چون برای درآمد بالا با کار کم و بدون دردسر میخواستن پولدار بشن ولی وقتی از نزدیک دیدن برنامه نویسی چی هست کلا منصرف شدن😩

علاقه برای برنامه نویس شدن کافی نیست و شما باید عاشقش باشید تا برنامه نویس بشید؛ باید عاشق ارور ها باشید باید عاشق یکجا نشتن باشید😁 و

این روزها زیاد میبینم که همه توی بایو اینستاگرامشون زدن Programmer 😒

(برنامه نویسی حرمت داره عزیزان😁 این کار را نکنید)

شما برنامه نویسی را چگونه توصیف میکنید؟؟

پاسخی بنویسید